تبیین و تحلیل مؤلفه‌های ارزش ویژه برند بر توسعه گردشگری روستای مصر

سلطانی, زهرا

doi:10.22077/vssd.2025.9893.1329

تبیین و تحلیل مؤلفه‌های ارزش ویژه برند بر توسعه گردشگری روستای مصر

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

زهرا سلطانی

دانشیار گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

10.22077/vssd.2025.9893.1329

چکیده

ایجاد و تقویت برند برای مقاصد گردشگری اهمیت زیادی در موفقیت بلندمدت آن‌ها دارد. ازاین‌رو متخصصان و مدیران بازاریابی مقاصد گردشگری باید تلاش کنند تا با ایجاد برند برای مقاصد و تقویت آن، سهم خود را از درآمدها و سایر مزایای این صنعت در حال گسترش جهانی افزایش دهند. برند مقاصد گردشگری اطلاعاتی را قبل از سفر به گردشگری می‌دهد تا مقصد را شناسایی و تعیین هویت کند، آن‌ها را از رقابت متمایز کند و انتظارات گردشگر را از سفر پیش روی شکل دهد. به همین منظور، پژوهش حاضر به تحلیل مؤلفه‌های ارزش ویژه برند بر توسعه گردشگری روستای مصر پرداخته است. روش‌شناسی تحقیق شامل دو بخش کیفی و کمی است. در بخش کیفی، با تحلیل محتوای مطالعات پیشین و مصاحبه‌های ساختار نیافته با خبرگان، مؤلفه‌های مؤثر در ارزش ویژه برند شناسایی شد. در بخش کمی، به سنجش وضعیت این مؤلفه‌ها با استفاده از پرسش‌نامه میان گردشگران و فعالان حوزه گردشگری روستای مصر پرداخته شده است. داده‌های تحقیق به‌وسیله نرم‌افزارهای SPSS و AMOS تحلیل شد. نتایج نشان داد که مؤلفه‌هایی چون کیفیت ادراک‌شده، هویت برند، تصویر برند، وفاداری به برند و آگاهی از برند، تأثیر بسزایی در ایجاد و تقویت ارزش ویژه برند گردشگری روستای مصر دارند. تحلیل‌های آماری شامل تحلیل عاملی تأییدی و مدل‌سازی معادلات ساختاری، به تأیید پایایی و روایی این مؤلفه‌ها پرداخته و نشان داد که این شاخص‌ها از شاخص‌های مناسب و معناداری برخوردار هستند. یافته‌ها همچنین تأکید بر اهمیت ارتقای این مؤلفه‌ها به‌منظور توسعه گردشگری در این منطقه دارند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

توسعه پایدار روستایی

عنوان مقاله [English]

Explaining and Analyzing Brand Equity Components in the Development of Tourism in Mesr Village

نویسنده [English]

Zahra Soltani

Associate Professor of Geography and Rural Planning, Shahid Chamran University of Ahvaz, Ahvaz, Iran

چکیده [English]

Introduction
Destination branding has emerged as one of the most prominent and debated topics in contemporary tourism marketing. Strong and distinctive destination brands play a crucial role in attracting tourists, investment, and reputable tourism enterprises. As a result, many tourism destinations have strategically organized their marketing efforts to strengthen and promote their destination brands. This issue has gained increasing importance as tourism policymakers and industry practitioners have recognized that many destinations capture attention primarily through the initial mental image they create in potential visitors’ minds. Building and reinforcing a destination brand is therefore essential for achieving long‑term competitiveness and sustainability. Consequently, destination marketing experts and tourism managers seek to create and strengthen destination brands in order to increase their share of the revenues and broader benefits generated by the rapidly expanding global tourism industry. A well‑developed destination brand provides prospective tourists with information prior to their travel, helping them identify and differentiate the destination from competing locations while shaping their expectations about the experiences they will encounter.

Methodology

The present study is applied in terms of its objective and adopts a descriptive–analytical approach. In terms of data collection and analysis, the research employs a mixed‑methods design (qualitative and quantitative). In the qualitative phase, content analysis of previous studies, combined with unstructured expert interviews, was conducted to identify the principal components influencing brand equity in the development of tourism in Mesr Village. In the quantitative phase, the status of the identified indicators was evaluated in the study area using a structured questionnaire as the primary research instrument. The statistical population consisted of tourists and tourism stakeholders in Mesr Village. Data were collected through both documentary and field methods. Documentary sources included books, academic theses, scholarly articles, and relevant national and international websites. Field data were gathered through interviews and questionnaires using a five‑point Likert scale. Based on Klein’s (1990) recommendation, the minimum acceptable sample size for structural equation modeling is 200 observations, while descriptive survey studies typically require at least 100 completed questionnaires. To improve the robustness and accuracy of the analysis, a sample size of 360 respondents was selected, and questionnaires were distributed among tourists and tourism stakeholders in Mesr Village. After coding the data, statistical analyses were performed using SPSS version 25 and AMOS version 24, which are widely used for structural equation modeling.

Findings

Numerous studies in the fields of branding and tourism—particularly those focusing on rural destinations—have demonstrated that brand equity components significantly influence tourist attraction and tourism development. In this context, destination branding in rural areas is widely regarded as a strategic tool for strengthening local economies and attracting tourists. The present study specifically examines and explains the role of brand equity components in the tourism development of Mesr Village. The findings identify several key components of brand equity, including brand awareness, brand image, service quality, and brand loyalty. Each of these factors directly or indirectly affects tourist attraction and tourism development in the village. Brand awareness and brand image are frequently highlighted in previous research as fundamental components of destination branding. These elements not only enhance a destination’s recognition among tourists but also shape their emotional attachment and cognitive perceptions of the destination. In the case of Mesr Village, strengthening these components through continuous brand promotion in media platforms and through effective advertising strategies can significantly increase tourist visits. Service quality and tourist satisfaction were also identified as critical elements in the development of tourism in Mesr Village. The findings suggest that delivering high‑quality services and meeting tourists’ expectations contribute to greater tourist satisfaction and, ultimately, to stronger brand loyalty. Tourist satisfaction not only encourages repeat visits but also attracts new visitors through word‑of‑mouth communication. Brand loyalty was another important component identified in this study. Consistent with previous research, the findings indicate that brand loyalty plays a significant role in encouraging repeat visits. Positive and consistent tourist experiences in Mesr Village can strengthen brand loyalty and foster long‑term relationships between tourists and the destination. Compared with previous studies, this research places particular emphasis on the indigenous and local characteristics of Mesr Village as tools for strengthening the destination’s brand. Utilizing the region’s distinctive natural and cultural features—such as historical heritage, cultural traditions, and natural attractions—can differentiate the village’s brand and attract a larger number of tourists. While many previous studies have focused primarily on general branding components, this study highlights the importance of the village’s unique characteristics as a means of creating differentiation in the tourism market. Overall, the findings underscore the significant role of brand equity components in attracting tourists and promoting tourism development in Mesr Village. They also reveal both similarities and differences compared with previous studies, particularly in the context of branding rural versus urban tourism destinations.

Discussion and Conclusion

The results of this study indicate that successful branding of Mesr Village and the attraction of more tourists require strengthening key brand equity components, including brand awareness, brand image, service quality, and brand loyalty. Furthermore, emphasizing the village’s unique local and indigenous characteristics can play a particularly important role in enhancing brand identity and attracting new visitors. Accordingly, policymakers and tourism authorities in Mesr Village are encouraged to design and implement strategic action plans aimed at strengthening these components. Such plans should include initiatives to improve service quality, enhance brand awareness, and create a positive and appealing image of Mesr Village in the minds of tourists. Overall, focusing on brand equity components in the development of tourism in Mesr Village can serve as an effective strategy for increasing tourist attraction and strengthening the local economy. In addition to examining general branding components, this study highlights the importance of leveraging the village’s unique and indigenous features as tools for successful destination branding—an aspect that has received relatively limited attention in many previous studies.

کلیدواژه‌ها [English]

Brand Equity
Tourism Development
Rural Tourism
Structural Equation Modeling
Mesr Village

مراجع

احمدی، عبدالمجید. (1400). بررسی تأثیر ارزش ویژه برند گردشگری بر وفاداری گردشگران مطالعه موردی: ایران مال تهران. گردشگری شهری، 8(4)، 71–59. https://doi.org/10.22059/jut.2022.336533.992

استکی، منصوره و محمدی تبار، داود. (1398). ارزیابی راهبُردهای بهبود گردشگری با تأکید بر ارزش ویژه برند (موردپژوهش شهرهای شیراز، اصفهان و همدان). فضای گردشگری، 8(31)، 128-109.

اسماعیل‌زاده، حسن. (1397). شناسایی و رتبه‌بندی عوامل مؤثر بر ایجاد یک تصویر ماندگار و برند سازی (مطالعه موردی: شهرستان ارومیه) [پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه ارومیه]. استاد راهنما: یوسف پاشازاده.

البراتی، سعید و روشنی، پریسا. (1398، مهر). ارائه راهکارهای تقویت گردشگری با تأکید بر برندسازی شهری (نمونه موردی: شهر بجنورد) [ارائه مقاله]. هشتمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و توسعه شهری، بابل، ایران.

بهمنی، پریسا. (1398). شناسایی و بررسی عوامل تأثیرگذار به گردشگری ایران. برنامه‌ریزی و توسعه گردشگری، 8(3)، 195-212. https://doi.org/10.22080/jtpd.2020.16350.3044

تاج زاده نمین، ابوالفضل و اسمعیل مشرفی، فاطمه. (1392). اولویت بندی مؤلفه‌های ارزش ویژه برند در مقصد گردشگری از دیدگاه گردشگران خارجی. مطالعات مدیریت گردشگری، 8(24)، 58-35. https://dorl.net/dor/20.1001.1.23223294.1393.8.24.2.9

جعفری، وحید، نجارزاده، محمد و کیانی فیض‌آبادی، زهره. (1396). بررسی عوامل مؤثر بر ارزش ویژه برند مقصد گردشگری (موردمطالعه: شهرستان سوادکوه). برنامه‌ریزی و توسعه گردشگری، 6(20)، 93-75. https://doi.org/10.22080/jtpd.2017.1488

حبیبی، آرش و کلاهی، بهاره. (۱۴۰۱). مدل یابی معادلات ساختاری (چاپ دوم). تهران: جهاد دانشگاهی.

حسام، مهدی و کریمی، هادی. (1395). ارزیابی و اولویت‌بندی مقصدهای گردشگری بر اساس ارزش ویژه برند از دیدگاه گردشگران (مطالعه موردی: شهرستان‌های استان گیلان). جغرافیا (مجله انجمن جغرافیای ایران)، 14(49)، 355-337.

حسینی، عبدالوهاب. (1395). بررسی و ارزیابی راهکارهای توسعه گردشگری منطقه‌ای با استفاده از برندسازی مقاصد ویژه گردشگری (نمونه موردی: شهرستان تهران) [پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی]. استاد راهنما: سعید غفرانی.

خادم حسینی، امید، رحمانی، بیژن، خالدی، شهریار و اصانلو، علی. (1404). تبیین عوامل مؤثر در توسعه پایدار روستایی با رویکرد گردشگری (مورد مطالعه شهرستان آباده). روستا و توسعه پایدار فضا، 6(2)، 22-1. https://doi.org/10.22077/vssd.2024.7850.1260

داوری، علی و رضازاده، آرش. (1397). مدل‌سازی معادلات ساختاری با نرم‌افزار PLS. تهران: سازمان انتشارات جهاد دانشگاهی.

دلاور، علی. (1386). روش‌های تحقیق در علوم تربیتی و روانشناسی. تهران: نشر دانشگاه پیام نور.

رضوانی، محمدرضا، فرجی سبکبار، حسنعلی، دربان آستانه، علیرضا و کریمی، سید هادی. (1396). شناسایی و اعتبار سنجی عوامل و شاخص‌های کیفیت محیطی مؤثر در برندسازی روستایی با استفاده از روش تحلیل محتوا (موردمطالعه: منطقه قومی فرهنگی اورامانات در استان‌های کردستان و کرمانشاه). پژوهش‌های روستایی، 8(2)، 345-323.

رفیعی دارانی، هادی. (1402). بررسی و تحلیل ارزش ویژه برند گردشگری روستایی (مورد مطالعه روستاهای شهرستان طرقبه و شاندیز). روستا و توسعه، 26(4)، 194–173. https://doi.org/10.30490/rvt.2023.360822.1502

زیاری، کرامت اله، جمالی، کیوان و صادقی، فرشید. (1396). ارائه الگوی توسعه پایدار گردشگری شهری (نمونه موردی: شهر لاهیجان). گردشگری شهری، 4(4)، 71-55.

سبحانی پور، مهتاب و نجفی پور، امیر عباس. (1398، آذر). شناسایی عوامل موثر بر ایجاد برند گردشگری شهرستان بم [ارائه مقاله]. پنجمین کنفرانس بین المللی علوم مدیریت و حسابداری، تهران، ایران.

سلطانی، زهرا، گودرزی، مجید و موسوی، سوسن. (1404). تحلیل نقش کارآفرینی زنان روستایی در توسعه پایدار کشاورزی با تأکید بر محصولات غذایی (مطالعه موردی: شهرستان رامهرمز). روستا و توسعه پایدار فضا، 6(2)، 146–123. https://doi.org/10.22077/vssd.2025.8608.1290

شفیعی، زاهد، ترابی فارسانی، ندا و عبدالله پور، مریم. (1396). پارامترهای کلیدی در ساخت و مدیریت برند در روستاهای ژئوتوریسمی استان اصفهان (مطالعه موردی: روستاهای مصر و گرمه). پژوهش و برنامه‌ریزی روستایی، 6(2)، 228-213.

شهماری گلستان، عسگر و فرهودی، آرش. (1399). شناسایی و اولویت بندی مؤلفه‌های ارزش ویژه برند در مقاصد گردشگری (مطالعه موردی: شهر خلخال). پژوهش و برنامه ریزی شهری، 11(40)، 90-77.

ضرابخانه، فرزانه. (1393). مطالعه عوامل مؤثر بر ارزش ویژه برند مقصد و پخش بندی بازار گردشگری (موردمطالعه: شهر اصفهان) [پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه یزد]. استاد راهنما: سید محمد طباطبایی نسب.

ضرابخانه، فرزانه. (1394). تببین مدل ارزش ویژه برند مقصد در صنعت گردشگری (مطالعه موردی: شهر اصفهان). مطالعات و پژوهش‌های شهری و منطقه‌ای، 6(24)، 216-193.

ضرغام بروجنی، حمید و بارزانی، هلیا. (1391). آسیب‌شناسی برند ایران. تحقیقات نوین بازاریابی، 3(1)، 93-80.

عباسی، مصیب، شاکری، نعمت و ملک، رحمت اله. (1397). برنامه‌ریزی راهبردهای توسعه گردشگری شهری (نمونه موردی: شهر خرم‌آباد). آمایش جغرافیایی فضا، 8(23)، 168-155. https://gps.gu.ac.ir/article_70706.html

علیپور، وحیده، نیرومند، محسن و منصوری، علی. (1395). بررسی تأثیر تجربه برند مقاصد گردشگری بر تمایلات رفتاری گردشگران (موردمطالعه: استان اردبیل) [ارائه مقاله]. پنجمین کنفرانس بین‌المللی پژوهش‌های نوین در مدیریت، اقتصاد و حسابداری، تهران، ایران.

فرجی، مهسا، تبریزی، نازنین و میرزائی، روزبه. (1398). برندسازی مقصد: نقش معنا در جذب گردشگران شهری (مطالعه موردی شهر تبریز) [ارائه مقاله]. اولین کنفرانس بین المللی مهندسی عمران، معماری و بازآفرینی شهری.

فیضی، سلمان، حیدری چیانه، رحیم و روستایی، شهریور. (1399). بررسی تأثیر برندسازی مقاصد بر توسعه گردشگری شهری (موردمطالعه: کلان‌شهر تبریز). تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، 20(59)، 229-252.

قنبری، ابوالفضل و احمدیان، فرشته. (1397). بررسی عوامل مؤثر در معرفی بازار تبریز به‌عنوان برند گردشگری. گردشگری شهری، 5(3)، 1-16. https://doi.org/10.22059/jut.2018.242559.391

کمیلی اصفهانی، محمد، سعیدی، حمید، خیری، بهرام و عبدالوند، محمدعلی. (1402). ارائه مدل شناسایی موانع برند سازی گردشگری پزشکی ایران. مدیریت تبلیغات و فروش، 4(2)، [شماره صفحات ذکر نشده]. https://doi.org/10.22034/JABM.2023.15564.25654

گودرزی، مجید. (1404). تبیین و تحلیل اثر مؤلفه‌های ارزش ویژۀ برند بر توسعۀ گردشگری پزشکی (مطالعۀ موردی: کلانشهر اهواز). برنامه ریزی فضایی، 15(2)، 34–1. https://doi.org/10.2108/sppl.2025.142383.1803

مرادخانی، نرگس، چراغی، مهدی و معینی، میلاد. (1404). اقتصادسنجی اثرات گردشگری بر تاب‌آوری کالبدی روستاهای هدف گردشگری (مطالعه موردی: شهرستان ماهنشان). روستا و توسعه پایدار فضا، 6(1)، 116-97. https://doi.org/10.22077/vssd.2024.7438.1240

موحد، علی و کهزادی، سالار. (1389). تحلیل عوامل مؤثر بر توسعه گردشگری استان کردستان با استفاده از SWOT. پژوهش و برنامه‌ریزی شهری، 1(2)، 102-85. https://www.sid.ir/paper/220123/fa

نرگسی، شهین، بابکی، روح اله و عفتی، مهناز. (1397). بررسی رابطه گردشگری، رشد اقتصادی و توسعه مالی در ایران (1395-1368). فصلنامه اقتصاد مالی، 12(44)، 67-41. https://journals.iau.ir/article_663791.html

نظری، علی‌اکبر و قدسی، جواد. (1394، خرداد). عوامل مؤثر بر روند برندینگ در مقصد گردشگری (مطالعه موردی: شهر رامسر) [ارائه مقاله]. دومین همایش ملی گردشگری، سرمایه ملی و چشم‌انداز آینده، اصفهان، ایران.

یوسفی، جواد و شریفی تهرانی، محمد. (1395). تحلیلی بر اثرات اجتماعی و فرهنگی توسعه گردشگری (مطالعه شهرستان بیرجند). راهبرد توسعه، (48)، 137-155.

References

Abbasi, M., Shakarami, N. and Malek, R. (2018). Strategic planning of urban tourism development Case Study: kohrramabad city. Geographical Planning of Space, 8(28), 155-168. [In Persian]

Alipour, V., Niroomand, M., & Mansouri, A. (2016). Investigating the impact of brand experience of tourism destinations on tourists' behavioral intentions (Case study: Ardabil province). 5th International Conference on New Research in Management, Economics, and Accounting. [In Persian]

ALnawaafleh, H., Alghizzawi, M., Habes.M., (2019), The impact of introducing international brands on the development of Jordanian tourism, International Journal of Information Technology and Language Studies, Vol.3, I.2, PP30-40.

Bahmani, P. (2019). Identifying and Investigating Factors Influencing Tourism in Iran. Journal of Tourism Planning and Development, 8(30), 195-212. doi: 10.22080/jtpd.2020.16350.3044 [In Persian]

Barati, S., & Roshani, P. (2019). Providing strategies to strengthen tourism with an emphasis on city branding (Case study: Bojnord city). The 8th National Conference on Civil Engineering, Architecture, and Urban Development, Babol, Komeh Elm Avaran Danesh Scientific Research Institute. [In Persian]

Bulatovic, I., & Iankova, K. (2021). Barriers to Medical Tourism Development in the United Arab Emirates (UAE). Int. J. Environ. Res. Public Health, 18, 1365. https://doi.org/10.3390/ijerph18031365.

Dahiya, K. S., Batra, D. K., & Kumar, V. (2020). Antecedents and consequences of destination brand experience (DBE): A conceptual framework. International Journal of Hospitality and Tourism Systems, 13(1), 1–8. Publishing India. https://www.publishingindia.com/ijhts/

Davari, A., & Rezazadeh, A. (2018). Structural equation modeling with PLS software. Tehran: Jihad Daneshgahi Publishing Organization. [In Persian]

Delavar, A. (2007). Research methods in educational sciences and psychology. Tehran: Payam Noor University Press. [In Persian]

Esmailzadeh, H. (2018). Identifying and ranking the factors influencing the creation of a lasting image and branding (Case study: Urmia County). Master's thesis, Urmia University. Advisor: Youssef Pashazadeh. [In Persian]

Estaki, M., & Mohammadi Tabar, D. (2019). Evaluating strategies for improving tourism with an emphasis on brand equity (Case study: Shiraz, Isfahan, and Hamedan). Tourism Space Quarterly, 8(31), 109-128. [In Persian]

Faizi, S., Heydari Chiane, R., & Roostayi, Sh. (2020). Investigating the impact of destination branding on urban tourism development (Case study: Tabriz metropolis). Journal of Applied Geographical Sciences Research, 20(59), 229-252. [In Persian]

Faraji, M., Tabrizi, N., & Mirzaei, R. (2019). Destination branding: The role of meaning in attracting urban tourists (A case study of Tabriz city). First International Conference on Civil Engineering, Architecture, and Urban Regeneration. [In Persian]

Fornell C, Larcker DF. Evaluating structural equation models with unobservable variables and measurement error. Journal of marketing research. 1981: 39-50.

Gatignon H. Statistical Analysis of Management Data: Springer US; 2013.

Ghanbari, A., & Ahmadian, F. (2018). Investigating the factors affecting the introduction of Tabriz market as a tourism brand. Journal of Urban Tourism, 5(3), 1-16. https://doi.org/10.22059/jut.2018.242559.391[In Persian]

Gholestan, S., & Farhoudi, A. (2020). Identification and prioritization of brand equity components in tourist destinations: A case study of Khalkhal city. Urban Research and Planning, 11(40), 77-90. [In Persian]

Goodarzi, M. (2025). Explaining and Analyzing the Effect of Brand Value Components on Medical Tourism Development: A Case Study of Ahvaz Metropolis. Spatial Planning, 15(2), 1-34. doi: 10.22108/sppl.2025.142383.1803 [In Persian]

Habibi, A., & Kolahi, B. (2022). Structural equation modeling. Tehran: Jahad Daneshgahi, 2nd edition. [In Persian]

Hair J, Anderson R, Black B, Babin B. Multivariate Data Analysis: Pearson Education; 2016.

Hesam, M., & Karimi, H. (2016). Evaluation and prioritization of tourist destinations based on brand equity from tourists' perspective (Case study: Counties of Gilan Province). Geography (Journal of the Iranian Geographical Association), 14(49), 337-355. [In Persian]

Hosseini, A. (2016). Examination and evaluation of regional tourism development strategies using destination branding (Case study: Tehran County) (Master’s thesis, Regional Planning). Supervisor: S. Ghofrani, Islamic Azad University, Tehran, Faculty of Architecture and Urban Planning, Urban Planning Department. [In Persian]

Hultman, M., Strandberg, C., Oghazi, P., Mostaghel, R., (2017), the role of destination personality fit in destination branding: Antecedents and outcomes. Psychology& Marketing, 34(12), pp.1073-1083.

Jafari, V., Najjarzadeh, M., & Feizabadi, Z. K. (2017). Survey Factors Affecting Tourism Destination Brand Equity (Case Study: Savadkuh County). Journal of Tourism Planning and Development, 6(20), 75-93. doi: 10.22080/jtpd.2017.1488 [In Persian]

Kaushal, V., Sharma, S., Reddy, G. M., (2019), A Structural Analysis of Destination Brand Equity in Mountainous Tourism Destination in Northern India, Journal Tourism and and Hospitality Research, Vol.19, I.4, PP. 1-13.

Khadem Hosseini, O., Rahmani, B., Khaledi, S. and Osanlu, A. (2025). Explaining Factors Influencing Sustainable Rural Development through Tourism: A Case Study of Abadeh County. Village and Space Sustainable Development, 6(2), 1-22. doi: 10.22077/vssd.2024.7850.1260 [In Persian]

Kim, Y. H., Li, H., and Nauright, J.)2018(. A Destination Development by Building a brand Image and Sport Event Tourism: A Case of City USA, Journal Sport in Society, Vol. 1, no.8, pp.1196-1203.

Kline, P. (2014). An easy guide to factor analysis. Routledge.

Komeiliesfahani, M., saeedi, H., Kheiri, B. and Abdolvand, M. (2023). Presenting a model for identifying barriers to medical tourism branding in Iranian cities. Journal of Advertising and Sales Management, () , -. doi: JABM.3.2.15564.25654 [In Persian]

Miller, A., Smith, R., Woods, N., & Warholak, T. (2021). Analysis of medical tourism at the Andrade port of entry. J Am Pharm Assoc, 61(2): e114-9. DOI:10.1016/j.japh.2020.10.018.

Moradghani, N., Cheraghi, M. and loeini, M. (2025). Econometric Analysis of the Impact of Tourism on Physical Resilience of Tourist-Targeted Villages: A Case Study of Mahneshan County. Village and Space Sustainable Development, 6(1), 97-116. doi: 10.22077/vssd.2024.7438.1240 [In Persian]

Movahed, A., & Khazadi, S. (2010). Analysis of factors influencing the development of tourism in Kurdistan province using SWOT. Urban Research and Planning Quarterly, 1(2), 85-102. [In Persian]

Murphy, L., Moscardo, G., Benckendorff, P. (2007), Using brand personality to differentiate regional tourism destinations. Journal of Travel Research, 46(5), PP. 5-14.

Narges, S., Babaki, R., & Aftari, M. (2018). Examining the relationship between tourism, economic growth, and financial development in Iran (1989-2016). Quarterly Journal of Financial Economics, 12(44), 41-67. [In Persian]

Naziri, A. A., & Ghodsi, J. (2015). Factors affecting the branding process in a tourism destination (Case study: Ramsar city). Second National Conference on Tourism, National Capital, and the Future Outlook of Isfahan, 1-21. [In Persian]

Organization for Research and Educational Planning. (2019). Geography of Bushehr Province for the 10th grade of the second cycle of secondary education. Tehran. [In Persian]

Petrevska, B., Cingoski, V., (2017), Branding the Green Tourism in Macedonia, Sociology and Space, 55, 207 (1), pp 101-116.

Qu, H; Kim, LH; Im, HH. (2011). a model of destination branding: Integrating the concepts of the branding and destination image. Tourism Management. 32(3). pp 465-476.

Rafiei Darani, H. (2024). Investigating and Analyzing the Brand Equity of Rural Tourism (Case Study of Torqabeh and Shandiz Villages). Village and Development, 26(4), 173-194. Doi: 10.30490/rvt.2023.360822.1502. [In Persian]

Richards, G. (2013). Creativity and Tourism in the city, Current lsses in Tourism, 17(2), pp.1-26.

Riza, M., Fasli, M., & Doratli, N. (2012). City Branding and Identity, Social and Behavioral Sciences, Vol. 35, PP 293-300.

Rizvani, M. R., Faraji Sabokbar, H., Dorman Astaneh, A., & Karimi, S. H. (2017). Identifying and validating environmental quality factors and indicators affecting rural branding using content analysis method (Case study: The Oramanat cultural and ethnic region in the provinces of Kurdistan and Kermanshah). Quarterly Journal of Rural Research, 8(2), 323-345. [In Persian]

Saeed, M., shafique, I., (2019), Customer-Based Brand Equity and Destination VisitBehavior in the Tourism Industry: The Contingent Role of Social Media, Quality and Quantity International Journal of Methodology, First Online 01, PP. 1–22.

Sarvari, H. & Majedi, H. (2012). The Role of Urban Design on the Branding of Urban Space, international journal of architecture development, 2(2), 67-72.

Shafiei, Z., Torabi Farsani, N., & Abdollapur, M. (2017). Key parameters in building and managing a brand in geotourism villages of Isfahan province (Case study: the villages of Mesr and Garmeh). Journal of Rural Research and Planning, 6(2), 213-228. [In Persian]

Sobhani Pour, M., & Najafi Pour, A. A. (2019). Identifying factors influencing the creation of a tourism brand in Bam County. 5th International Conference on Management and Accounting Sciences, Tehran. [In Persian]

Soltani, Z., Goodarzi, M. and Mosavi, S. (2025). Rural Women's Entrepreneurship and Sustainable Agricultural Development: The Case of Food Product Industries in Ramhormoz County. Village and Space Sustainable Development, 6(2), 123-146. doi: 10.22077/vssd.2025.8608.1290 [In Persian]

Tajzadeh Namin, A., & Mosharrafi, F. (2013). Prioritization of brand equity components in a tourism destination from the perspective of foreign tourists. Tourism Management Studies, 8(24), 35-58. [In Persian]

Tonga, F., Caglar, Y.S., Aktan, E.S. (2021). Possible early examples of medical tourism. Am J Med Sci, 362(3), 227-232? DOI:10.1016/j.amjms.2021.05.026.

Ushakov, D., Ermilova, M., Andreeva, E. (2018). Destination Branding as a tool for sustainable tourism development (the case of Bangkok, Thailand), Vol: 39, N: 47.

Werts, C. E; Linn, R. L; & Joreskog, K. G. (1974). Infraclass reliability estimates: Testing structural assumptions. Educational and Psychological measurement, 34(1), 25-33.

Yousefi, J., & Sharifi Tehrani, M. (2016). An analysis of the social and cultural impacts of tourism development (Case study of Birjand County). Rahbord-e Tose'e Journal, 48, 137-155. [In Persian]

Zarabhkhan, F. (2014). Study of factors affecting the brand equity of a destination and market segmentation in tourism (Case study: Isfahan city) (Master's thesis). Yazd University, Supervisor: Seyed Mohammad Tabatabai Nasab. [In Persian]

Zarabhkhaneh, F. (2015). Explaining the destination brand equity model in the tourism industry: A case study of Isfahan. Urban and Regional Studies and Research, 6(24), 193-216. [In Persian]

Ziyari, K. E., Jamali, K., & Sadeghi, F. (2017). A model for sustainable urban tourism development (Case study: Lahijan city). Urban Tourism Journal, 4(4), 71-55. [In Persian]